Jul 11, 2016

Η φαρέτρα κάτω από το κρεβάτι 1

Στον Αύγουστο άρεσε να αυτοαποκαλείται ''Φαρέτρα''.  Έλεγε στους άλλους ''Γεια σας παρακαλώ να θυμάστε, είμαι ο Φαρέτρα και όχι ο Αύγουστος.'' Οι άνθρωποι έσκαγαν στα γέλια ακούγοντάς τον, αλλά δεν τον ένοιαζε. Η καρδιά του ήταν μια ντελικάτη καρδιά, αφοσιωμένη μυστικά στις  λεπτές έννοιες και ερμηνείες των σκιών και των βεβαιοτήτων που περιτριγυρίζουν το πεπρωμένο όλων των ανθρώπων. Ήξερε πως είχε το μοναδικό μυαλό στο χωριό που μπορούσε να σκεφθεί έξω από τα πλαίσια μιας περιορισμένης ζωής και καλλιεργούσε τέτοια όνειρα για τη μοίρα των σκέψεών του ώστε τα πρωινά ξυπνούσε εκστατικός, τρέμοντας μέσα στον ιδρώτα, προσπαθώντας να αδράξει τα αόρατα μονοπάτια που οδηγούσαν στις λαμπρές αποκαλύψεις των μοναδικών ιδεών του.

 
Αυτά τα μονοπάτια χόρευαν γύρω από το κεφάλι του σαν κινηματογραφικές εικόνες, αιωρούνταν πάνω από τα μαλλιά του, πάνω από το κρεβάτι του, προσδοκώντας το άδραγμά του. Αλλά αντίθετα με τη χαρούμενη φύση του, γνώριζε πώς να περιμένει και να είναι υπομονετικός. Η υπομονή ήταν πάντα η χαρισματική ποιότητα του αληθινού πνεύματος της αριστοκρατικότητας. Ο Αύγουστος καταλάβαινε ότι η φύση της αριστοκρατικότητας μπορούσε να είναι γεμάτη υπεκφυγές,  απατηλή, ακόμη και γελοία.

Είχε ένα πράσινο κι ένα καστανό μάτι. Η διαφορά ήταν τόσο έντονη και τρομακτική ώστε οι περισσότεροι άνθρωποι απέφευγαν να τον κοιτούν στο πρόσωπο. Έμπαινε σε ένα κατάστημα και οι πελάτες τον χαιρετούσαν αποστρέφοντας τα μάτια τους. ''Γεια σου Φαρέτρα.'' ''Τι κάνεις Φαρέτρα;'' Όταν τελείωνε με τα ψώνια του ανέπνεαν με ανακούφιση. Δυο μάτια διαφορετικού χρώματος μόνο ένας δαίμονας έχει.


Ο πατέρας του ήταν τυφλός με ένα μικρό κέρατο να πετάγεται από την αριστερή πλευρά του μετώπου του. Φορούσε τα πιο φίνα και ακριβά ρολόγια, παρά το γεγονός ότι ήταν ανήμπορος να δει. Είχε μια τεράστια συλλογή καινούριων και παλιών ρολογιών  με ασημένιες αλυσιδίτσες. Κατά έναν περίεργο τρόπο γνώριζε πάντα τι ώρα είναι. Οι χωρικοί ψιθύριζαν ότι ο πατέρας του είχε γεννηθεί με το τατουάζ ενός ρολογιού στην κοιλιά. Θεϊκό σημάδι στα σίγουρα, ειδικά για ένα τέτοιο μέρος σαν αυτό που πίστευε αμέσως την κάθε παράλογη ιστορία του παρελθόντος. Ο πατέρας του Αυγούστου ίσως να ήταν η μετενσάρκωση του Κρόνου αυτοπροσώπως, η Ελληνική αρχέτυπη θεότητα που είχε τρία πρόσωπα. Λέοντας, Ταύρος και άνθρωπος. Το κέρατο στο μέτωπό του τον έκανε να μοιάζει με ταύρο. Τα άγρια βρώμικα μαλλιά του με λιοντάρι. Έμοιαζε με άνθρωπο όταν έπινε το βραδινό γάλα πριν τον ύπνο. Η μόνη διαφορά ήταν ότι ο πατέρας του δεν έσπαγε κελύφη κοσμικών αυγών.


Σημείωση: το διήγημα αυτό το πρωτοέγραψα στα Αγγλικά και τώρα το μεταφράζω στα Ελληνικά


No comments:

Λαιμός Καμηλοπάρδαλης 2

Από τη στιγμή που άρχισα να περπατάω, άλλο ένα ζήτημα προέκυψε για τον κύριο Πικάρ. Ο υιοθετημένος γιος του λιποθυμούσε στα καλά καθο...